Eerdere tekst van 2.12.00. herzien op 18.01.01.


Krachts- en machtsverhoudingen.

Pas wanneer men zich bewust is van toen heersende krachts- en machtsverhoudingen, kan men de betekenis begrijpen van de meedogenloze massaslachting die de Tweede Wereldoorlog was.
Dit is verre van 'ouwe koek', want deze zelfde krachts- en machtsverhoudingen beheersen ook nu nog het wel en wee van onze samenleving, en van zijn toekomst. Zoals pas is aangetoond door het recente mislukken van de zesde VN Wereldraad Klimaat Conferentie in november 2000 in Den Haag.
Om zogenaamd de uitstoot van CO2 tegen te gaan, vraagt men de gewone automobilist om bijvoorbeeld op zondag niet te rijden. Over het hoofd worden gezien de veel sterkere uitstoten, veroorzaakt door onnodige activiteiten, als vliegvakanties, auto- en motorraces, de nog waanzinniger tractor-pulling, de vervanging van wol en katoen door synthetische weefsels. Waarom wordt dat niet bestreden? Omdat de strijd tegen CO2-uitstoot puur schijnheilige verlakkerij is. Er moet winst worden gemaakt door de gigantische multinationale oliehandel. Die heeft als kortzichtige doelstelling om door zo groot mogelijke olieconsumptie, zo vlug mogelijk, zoveel mogelijk winst te maken. Het milieu, de toekomst, spelen daarbij geen rol.

Allereerst moeten wij gezamenlijk, fris van de lever, dus zonder vooroordelen, vaststellen hoe onze samenleving in elkaar zit. En dat wij daarbij de koe bij de horens willen vatten, en man en paard willen noemen.

Als eerste man en paard komt hier Sinterklaas. Het geloof in een goedheiligman en zijn bijpassende straffer wordt er van kindsbeen ingepompt. Gelukkig komen wij er later zelf achter, of wordt ons verteld, dat wij met dit geloof werden bedrogen en misleid. Maar zo zijn wij onderwijl van kindsbeen af gewend, ook door andere sprookjes waarin vaak sprake is van reuzen, rijke koningen en prinsessen, aan de invloed van geweld, geld en overmacht.
Als soms in een sprookje daartegen weerstand wordt geboden, wijst de menselijke praktijk uit dat die weerstand een minderheid van slechts 0.5% vertegenwoordigd. Dat is de verhouding die L. de Jong aangeeft voor het daadwerkelijk verzet in Nederland tijdens de Duitse bezetting.

Hoe weinig rooskleurig de zaken er in onze samenleving voorstaan wordt aangetoond, wanneer wij de wereld-machts- en krachtproblemen terugbrengen naar de kleinste proportie: die tussen twee mensen.
Wanneer deze twee met elkaar in conflict zijn, en de één is een aardige, verstandige, sociaal voelende denker, en de ànder is een gemene, slimme, inhalige 'Draufgänger', wie van de twee zal het dan winnen? Daarover zal toch niemand zich illusies maken.
De macht ligt niet automatisch in handen van de meerderheid. Eén roker maakt een kamer rokerig, één schreeuwer maakt een zaal lawaaiig, één bommengooier maakt het leven voor tallozen onveilig.
Dat neemt nog niet weg, dat ieder voor zich toch kan trachten er het beste van te maken - onder het motto: Verbeter de wereld en begin bij jezelf.
En was het niet Willem van Oranje, die zei: Het is niet nodig om te hopen om te ondernemen, noch om te slagen om door te zetten? Wel kan men daarbij nog de vraag stellen, welk doel hij daarbij voor ogen had: een sociaal of een egoïstisch...

De Tweede Wereldoorlog is, volgens de traditionele geschiedschrijving en opvatting, gewonnen door en voor vrijheid, recht, en democratie.
Dit blijkt een totale misleiding en misvatting.
Die oorlog is in feite gewonnen door en voor: geweld, geld en overmacht. En, want, daaraan wordt flink verdiend.
Hitler en zijn nazi-partij waren van het begin af aan gesteund door het westerse grootkapitaal, tegenwoordig liever 'multinationals' genoemd. Hitler werd ideologisch en financieel aangemoedigd door o.a. de Amerikaanse grootindustrieel Henry Ford, die met o.a. zijn antisemitische boeken The International Jew en My Life and Work Hitler inspireerde tot Mein Kampf. Daarnaast werd Hitler geholpen door Henri Deterding, president-directeur van de 'Koninlijke'/Shell.
Bij het Verdrag van München werd in september 1938 door de Franse en Engelse vertegenwoordigers van de regeringen, dus van het grootkapitaal, voor Hitler bakzeil gehaald. Zelfs na de Duitse inval in Polen in september 1939 kwam het niet tot Geallieerde daden.
Niet alleen de autoriteiten, ook de volgzame en goedgelovige burgers boden (dus) weinig weerstand.
De bezettingstijd heeft ons geleerd, dat jammer genoeg slechts 0,5% van de totale bevolking daadwerkelijk in verzet kwam tegen het toen heersende geweld, geld en overmacht.
Er is geen reden aan te nemen dat de verhoudingen nu, vandaag, anders liggen.
Want dit geweld, geld en overmacht beheersen, als gezegd, ook nu onze samenleving.
Vroeger moesten Nederlandse ambtenaren de eed van trouw aan de Koningin afleggen. Dat hoeft nu niet meer, want de zelfcensuur behoudt het gezag voor openbaring van kwalijke zaken. Dat geldt niet alleen voor werknemers bij het Rijk, maar ook voor die bij de media. Men wil niet riskeren zijn baantje kwijt te raken.
Openbaring kan zelfs levensgevaarlijk zijn. Na de bevrijding heeft menigeen dat ervaren.
Ook bij grof zakendoen kan levensgevaar bestaan. Dezer dagen werd bekend, dat de Franse onderneming Thomson een Taiwanese kolonel, die tegen de aankoop van Franse fregatten was, heeft laten vermoorden. Of het publiceren van deze 'doofpot.nl' gevaar oplevert, zal de tijd leren.

Welke grondoorzaken hebben de krachts- en machtsverhoudingen in onze samenleving?
Zij worden in de eerste plaats bepaald door biologisch vastgelegde geaardheden en door de mens vervolgens geschapen en traditioneel instandgehouden omstandigheden.
De mens is een beest, zij het behept, naar hij meent, met meer verstand dan de andere.
Biologische dierlijke angsten voor het onbekende, de reden van ons bestaan, de toekomst, de dood, vragen om zekerheid, althans geruststelling.
Een minimum aan algemene principiële feitelijke beginsels dient hier en nu onbevangen onder ogen te worden gezien.
De kudde heeft een belhamel nodig. Eigenzinnige, zelfbewuste figuren dringen zich als belhamel op. Godsdienstige verklaringen en oplossingen voor de problemen van de kudde werden door hen gegeven, en worden nog steeds aanvaard, ook al zijn zij al sinds lang door wetenschappelijke verklaringen ontzenuwd.
De belhamels dragen als titel, liefst met een hoofdletter: Paus, Keizer, Koning, Führer, of andere feodale aanduidingen.
Deze figuren overschatten zichzelf en worden ook door hun volgelingen overschat.
Men neemt nu eenmaal in onze samenleving, in elke cultuur - die van legenden aan elkaar hangt -
graag zijn verlangens voor de realiteit.  De overheid heeft er bovendien nog belang bij dat haar
onderdanen blijven geloven in haar mooie eerbaarheid.
Hans Andersen heeft deze omstandigheden in zijn sprookje 'De mooie kleren van de keizer'
meesterlijk geïllustreerd. De man liep naakt, maar ieder bewonderde zijn prachtige kleren - op
één kleine jongen na. Die riep: "Maar hij heeft helemaal niets aan."
Deze doofpot.nl richt zich tot hen, die de werkelijkheidszin van deze kleine jongen billijken, en die ook de Nederlandse krachts- en machtsverhoudingen in al hun naaktheid willen beschouwen.
Misschien was het feit dat uw dienaar als leerling van de eerste klas gymnasium het rolletje van
dat jongetje mocht spelen, een aanwijzing voor zijn huidige opvatting.
Paus, Keizer, Koning of Führer, zij zijn van huis uit allereerst belust op eigen winst, maar hebben nu eenmaal de kudde, de massa nodig, om die macht op uit te oefenen, om die uit te buiten. Dat gaat gemakkelijker als die wordt gepaaid. Daarvoor misbruiken zij door anderen bedachte, goedbedoelde ideologieën.
Soms worden de onderdanen tot oorlog tegen onderdanen van andere belhamels opgehitst.

Wij hebben het hier al eerder aangetoond, maar het kan geen kwaad het nog eens te herhalen omdat dit feit in het algemeen in verband met ons onderwerp niet voldoende is benadrukt: dat er een eeuw-oude opvatting bestond, en zelfs nog wel bestaat, van het principe van de machtsverdeling in Europa:
Groot-Brittannië zijn Imperium, en Duitsland de baas op het Europese vasteland.
Dat daarbij niet hoeft te worden uitgesloten dat Groot-Brittannië baat kan denken te hebben bij een zo zwak mogelijk vasteland van Europa, hoeft geen betoog. Wij hebben al gezien in het hoofdstuk over machts- en krachtsverhoudingen dat Amerikanen al in '42 achterdochtig waren betreffende Churchills bedoelingen.

Geweld en bezit zijn de borsten van de macht.

In onze moderne wereld zijn de feodale belhamels overschaduwd door commerciële, die multinationals beheren. Sommige feodale belhamels hebben daarbij een vinger in de pap gehouden, en kunnen als bijvoorbeeld 'de rijkste vrouw ter wereld bekend worden. Dat was koningin Wilhelmina.
Het gaat allemaal om de poen.
De Amerikanen zijn hierin het sterkst. De olieproducenten voeren in dit handeldrijven = oorlogvoeren de boventoon. De Amerikanen zijn de enigen die de Nederlanders in schijnheiligheid overtreffen. De betrokken overbekende Nederlandse multinationals kent iedereen.
De nationale staatshoofden leiden dit spel, hun regeringen voeren het uit, in dienst van de multi-nationals - zo niet slechts als willige uitvoerders, vaak als zelf actieve aandeelhouders ervan.
Daarbij komt nog het volgende belangrijke feit:
In oorlogstijd is het parlement uitgeschakeld. De militaire macht en zijn geheime diensten staan onder het directe gezag - en de willekeur - van het met dictatoriale bevoegdheden toebedeelde staatshoofd.
Ook koningin Wilhelmina blijkt daarvan op haar geëigende wijze gebruik van te hebben gemaakt