Vorige tekst van 29.11.00. herzien op 04.01.01.


De Tweede Wereldoorlog.

De Tweede Wereldoorlog is volgens de traditionele opvatting begonnen op 1 september 1939, als het dictatoriale nazi-Duitsland Polen binnenvalt. Dat Polen zelf een dictatuur is wordt gewoonlijk niet benadrukt.
De Sovjet-Unie viel op zijn beurt, en volgens afspraak met Duitsland, op zijn beurt Polen binnen. Het land werd snel overmeesterd.
De Geallieerden, Frankrijk en Groot-Brittanië, die hulp hadden beloofd, deden in feite niets. Niettemin was volgens de traditionele opvatting de Tweede Wereldoorlog nu begonnen.
In april 1940 werden Noorwegen en Denemarken door Duitsland overvallen.
Zelfs als Duitsland op april Denemarken en Noorwegen is binnengevallen, lijkt dat nog niet helemaal het geval te zijn.
In feite begint die Tweede Wereldoorlog pas als op 10 mei 1940, na de Duitse inval in Nederland, België en Frankrijk.

Aan de ene kant stonden nu het 'fascistische Duitsland en Italië met Finland (dat al eerder door de Sovjet-Unie was aangevallen), gesteund door de neutrale landen, omdat nu eenmaal de winnende kant door de neutraliteit wordt gesteund - zoals in een vechtpartij tussen twee mannen de sterkste, en niet de zwakste, baat heeft bij de neutraliteit van de omstanders.
Die neutrale landen zijn het fascistisch dictatoriale Spanje, het dictatoriale Portugal, Ierland, Zwitserland en Zweden. Beide laatste zullen dik aan de oorlog verdienen. De neutrale Zuid-Amerikaanse landen konden hierbij worden inbegrepen. In de woelige Balkan waren verscheidene landen pro-Duits. Turkije, dat na de Eerste Wereldoorlog in stukken was verdeeld, wachtte zijn kans af om wraak te nemen.
Aan de andere kant stonden de Geallieerden, Frankrijk en Groot-Brittanië. Het was een oorlog onder kapitalisten.

In juni 1941 viel het dictatoriale nazi-Duitsland de tot nog toe bevriende en veel grondstoffen leverende dictatoriale bolsjewistische Sovjet-Unie binnen.
Van de nood werd een deugd gemaakt. Nu ontstond de tegennatuurlijke situatie, dat de 'communistische' Sovjet-Unie bondgenoot werd van de kapitalistische Geallieerden!
Op 7 december 1941 kwam de aanval op de Amerikaanse marinebasis Pearl Harbor, door Japan, dat toen niet alleen stond, maar was versterkt door de door haar al vanaf 1932 bezette Aziatische gebieden. Pas nu gingen de USA meetellen bij de Geallieerden.
In maart 1942 wordt behalve Zuid-Oost-Aziatische Britse en Franse koloniën, ook Nederlands Oost-Indië door Japan bezet. Zij zeggen het nooit terug te zullen geven. Nederlands West-Indië is zo goed als bezet door de USA.
De enigen waarop Nederland, en zijn er belanghebbende staatshoofd Wilhelmina nog op kunnen reken om Nederlands Oost-Indië nog ooit terug te krijgen, is het onoverwinnelijk lijkende Duitsland. Talrijke persoonlijkheden zullen hierbij worden ingezet: De Geer, Van Kleffens, Welter, baron Van Lynden, Trip, Vorrink, Van der Waals en de Duitse gestapo-chef Schreieder en de Duitse Abwehr-chef Giskes. Wij vinden dit gemengde gezelschap terug in de behandeling van het Englandspiel. Mr. J.E. van der Starp heeft in 1950 als eerste op dit verband gewezen. Zijn brochure werd door de Nederlandse regering in beslag genomen en vernietigd, zij carrière werd gebroken, en hij stierf later in verdachte omstandigheden.

In de periode van begin '42 tot medio '43 is de situtie voor Engeland uiterst bedreigend. Daarom wordt door de Britten met de Duitsers een afspraak gemaakt. In voorbereiding van de uitvoering daarvan wordt het Englandspiel gespeeld. Daarin speelt het feit dat voorzien is dat  Nederlands-Indië in de Nieuwe Orde een plaats zou moeten vinden. Al in 1926 was sprake van afscheiding van delen van Nederlands-Indië aan Duitsland.

De hele oorlog door is er bij verschillend gelegenheden sprake van compromisvrede. En dat niettegenstaande de door de Amerikaanse president Roosevelt - tegen de uitdrukkelijke wil van Churchill - in januari '43 geformuleerde 'onvoorwaardelijke overgave' die hij van Duitsalnd eiste. Dit zal tot gevolg hebben dat ook de gewone Duitse soldaat tot het bittere eind blijk zal geven van een uitzonderlijke strijdvaardigheid.
Genoemde compromisvredes worden dus door Churchill - tegen de verklaring van Roosevelt in - voor mogelijk gehouden. Met name door zijn contacten via de Zweedse bankiers Wallenberg, waardoor er contact tussen Churchill en de anti-Hitleriaanse officierenploeg Schwarze Kapelle bestaat. Hun herhaalde pogingen om een aanslag op het leven van Hitler te plegen mislukken echter alle. Zelfs de laatste, in juli 1944, waardoor het gros van de complotteurs zal worden geliquideerd.

Na de Duitse nederlaag bij Stalingrad in januari 1943 is de kentering gekomen. De oorlog is voor de Geallieerden nog verre van gewonnen, maar de stand is van 4-0 voor Duitsland op 4-1 gekomen.
De Atlantische Oceaan blijft nog tot medio '43 onder Duits duikboot-controle, wat voor de aanvoer van Amerikaans oorlogsmaterieel naar Engeland een grote hindernis is.
Maar daarna gaat het voor Duitsland bergafwaarts.

Deze tekst zal nog worden aangevuld.